Rotterdam Zen

Rotterdam Zen

Rotterdam Zen
Mens-zijn

Vertrouwen

Een mens heeft van nature behoefte aan contact met zijn medemens. We zijn vanaf aanvang van het leven ontvankelijk voor nabij en warm, ‘huid-op-huid’ contact. Én zijn hier zeer afhankelijk van. Een baby die dit krijgt en voelt, ontwikkelt de tast. Levenslust en levenskracht kunnen ontstaan.
En als gevolg een onbevangen plezier om de wereld, een ander mens te ont-moeten.
Om tegemoet te komen aan deze behoefte dient het jonge mensje omringd te zijn door de intieme aanwezigheid van dierbaren. Intiem wil zeggen: in de persoonlijke leefsfeer komend. Frans Veldman, grondlegger van de haptonomie, zegt in zijn boek: ‘Levenslust en levenskunst’ dat dit mensen zijn:

Als je dit bovenstaande allemaal gekregen hebt, bouw je een persoonlijke kring op van mensen met wie je heel dichtbij kunt zijn. Met wederzijds genegenheid en vertrouwen.
Het zijn mensen voor wie je je volledig kunt openstellen, oprecht en zonder masker.

Echter: helaas hebben velen van ons dit helemaal niet of (veel) te weinig gekregen.
Het basale onbevangen gevoel van je kunnen, mogen en durven openen voor een nabij contact met een ander mens heeft niet kunnen ontstaan. In plaats daarvan ontstond een afwerende, gesloten, bevangen houding. Met eenzaamheid als gevolg. En een hoop geworstel in het leven……verlangen naar alsnog de warme nabijheid én (grote) angst ervoor. In meer of mindere mate kennen we dit allemaal.

In onze maatschappij bestaat er heel erg veel ‘pseudo-intimiteit’ (zie tv) en intimidatie. Het begrip intimiteit wordt misbruikt voor elke gedeeltelijk of geheel op sexualiteit gerichte ontmoeting. En het prachtige van werkelijk oprechte tederheid en intimiteit verdwijnt daarmee steeds meer uit de maatschappij (verharding). Er bestaat een verwarrende associatie van tederheid met erotiek.

Onder intimiteit kun je verstaan:

Intieme toenaderingen die hier niet onder vallen, horen tot de  pseudo-intimiteit.
Bv het ‘zich intimiteiten veroorloven’: intimiteit ontaardt hier in een soort gewelddadig, vernederend, kwetsend of eisend afdwingen. Een dergelijke benadering wordt gekenmerkt door een op zichzelf gericht zijn, die de ander in zijn persoon-zijn ontkent. Geeft geen enkel blijk van tact. Hierbij is geen sprake van intimiteit maar van intimidatie. Komt heel veel voor……en als jij dan een grens aangeeft, loop je ook nog het risico dat jij ‘je aanstelt’, preuts doet, enz enz.

We kunnen het niet overdoen in het leven, wel inhalen………
Door de ervaringen opgedaan in het leven is het daarbij dan zo wezenlijk dat we zelf onze grenzen goed leren kennen, leren herkennen en durven uit te spreken. Vanuit respect voor onszelf én zonder de ander af te wijzen!!! Wat een levenskunst is ook dat……Zodat we kunnen blijven voelen of we een ander mens die betrouwenswaardig voor ons voelt wat dichter bij kunnen laten komen. Geraakt durven worden door een nabij en warm contact. Luisterend naar ons eigen tempo en maat. Zodat we gaan herkennen wanneer een warm en nabij contact gebaseerd is op wederkerigheid, op ontmoeten zonder te claimen, te manipuleren, af te wijzen. En ook gaan herkennen wanneer een intimiteit opgelegd, afgedwongen wordt. Of nooit gegeven…….in HARA zijn en blijven, ook onder druk, is hiertoe onontbeerlijk.

Vrijwel ieder mens, hoe weinig affectief bevestigd ook, herkent of een ander het goed met hem voor heeft, of er aandacht, warmte in het contact is, of de ander oprecht is.
Het doet ons goed om dit te (leren) herkennen en te waarderen. En zelf ook zo te leren zijn in het contact met anderen. En ook te mogen herkennen als het er (helemaal) niet is. En ernaar te mogen handelen.

Marli Lindeboom
Ahornlaan 7
3053 WL Rotterdam
T 010-418 63 42
M 06-12755459
E M.L.Lindeboom@gmail.com